Dua, Salavat ve Zikirler - Müslüm Savun

(Altyazı: Bing image creator tarafından oluşturulan resim. Türk kahvesi ve ardında görülen dağlar) Kahvenin Gizemi Gecenin en uç kısmında, zifiri bir karanlık sarmıştı her yanı. Etrafıma bakınmaya çalışsam da hiç bir şey görmüyordum. Sanki hiç aydınlık yokmuşcasına ve olmayacakmışcasına hisler kaplıyordu gönlümü. Evhamların kalbi karartması da cabasıydı. Yeterince karanlık olan gönül hanesine bu karanlık da eklenince iyiden iyiye karanlığı benimsemiş ve kabullenişin emarelerini hissetmeye başlamıştım. Sessizliğin içindeki o buğulu uğultu her yanı sarmış ve tam da karanlığın ahengini almış gibiydi. Simsiyah bir maddeden üretilen çaydanlığın kulpu bile bu atmosferden daha aydınlık görünüyordu. Bir taraftan da sanki karanlık kendi lisanında bir şeyler konuşuyordu. Karanlık, belki de aydınlığın varoluş sebebini oluşturuyordu. Belkide aydınlık karanlığa muhtaçtı. Belki de aydınlığın sesi de karanlıkta gizliydi. Bilmiyorum; böyle düşünceler uçuşuyordu aklımda. Halihazırda düşünceler de karan...

 Adını Unuttuğum Öykü Adını unuttuğum bir öykü vardı. Bazen hatırlıyor, çoğu zaman unutuyordum. Yine bir akşamüstüydü. Akşam ezanı yeni okunmuş, sokaktaki çocukların hep bir ağızdan bağırışları anlamsız ama çocuk cıvıltısı denilen o sihirli sese dönüşmüştü. Mısır satan amcanın sesinde, mısırları bitirip çabucak eve dönme telaşı hissediliyordu. İşinden evine dönenler, babasının gelişini sokak başında beklerken oyuna dalıp her şeyi unutan çocuklar, sokak kedileri, berber çırağının kurumuş havluları toplaması, elinde ekmek poşetiyle fırından gelen hacı amca.. Herşey gayet normaldi. Fakat, ne olduğunu bilmediğim bir sıkıntı vardı içimde. Etrafı izlemeyi bırakıp, eve doğru yürüdüm. Açık bıraktığım mavi dış kapıdan girerek, düşünceli bir şekilde eve ulaştım. Evdeki akşam telaşı ve çocukların seslerine aldırış etmeden kitapların da olduğu odaya yöneldim. Hala neyin sebep olduğunu bilmediğim yürek sızlatan o bilinmez sıkıntı beni düşüncelere sevk ediyordu. Odanın bir ucunda ayakları eğilmi...

  Ekşili Çeçik Tırnağı   Pazar günü ikindi vakitleriydi. Köpeğimiz erik ağacının gölgesinde uyuyordu. Kedilerimizden alacalı renkte olanı da yanıma yanaşmış, belli ki oyun istiyordu. Anamın ültimatom niteliğindeki "çabuk git, bahçeden Çeçik Tırnağı topla !" sesini duymamla kalkmam bir olmuştu. Cebimden çıkardığım kesmeyen çakımla ve duvarın üzerinde duran buğday eleğini alarak bahçede anamın istediği otu toplamaya yöneldim. Alacalı kedimiz de bahçeye doğru arkamdan miyavlayarak beni takip ediyordu. Erik ağacının ilerisinde gözüme çarpan otlara yöneldim. Erik ağacının gölgesinden uyuklayan köpeğimiz "beni rahatsız etmeyin" der gibi hafiften gözünü açarak bize baktı ve tekrar uyumaya devam etti. Otların içinde oyun oynayan yavru kediler hiç istifini bozmadan oyunlarına devam ediyor, gelmeme aldırış bile etmiyorlardı. Tekrar anamın sesini duydum "ne oynuyorsun orada, çabuk ol" diyordu. Anamı daha fazla kızdırmamak için kedileri izlemeyi bırakıp ot aramaya baş...